Categorieën
Blog

Nieuws uit Popo: Onze laatste dagen

Maandag 1 december 2014

29 november 2014 (5)De hele nacht heeft het ongenadig gegoten. En toch kunnen we ons moeilijk voorstellen dat de winter ondertussen binnensluipt in België. We zullen dat binnenkort dan wel weer aan den lijve ondervinden. In principe onze laatste dag in Popo alleen heeft Zr. Lievke een serieuze smeet van malaria dus moeten we het vertrek doorschuiven naar woensdag. Later is niet mogelijk want de regenval en de wegen kunnen ons serieus dwarsbomen dus moeten we op veilig spelen. Opnieuw aan de slag dan maar. Vandaag ronden we de opruimwerkzaamheden in de depots af, plannen we fotosessies met alle kindjes en gaan we een laatste keer naar het hospitaal om het winkeltje van Hervé in te richten. Naar goede gewoonte hebben we nauwelijks ons hout uitgeladen of we worden omringd door een tiental bereidwillige zielen die ofwel gewoon toekijken of commentaar geven. In allebei de gevallen weinig toegevoegde waarde voor het project maar zo gaat dat hier nu eenmaal en beter om er snel aan te wennen. We krijgen wel hulp van de schrijnwerker van het hospitaal. Een verrimpeld en gelooid mannetje die het moet stellen met een hamer, zaag en stompje potlood. Maar wat een vakmanschap. Hij nagelt erop los en zaagt uit de losse pols kaarsrechte latten hout van 1 meter en meer zonder verpinken.

Herve en zijn winkeltje 1 december 2014Tegen de middag kunnen we de keet sluiten en met gerust hart zeggen dat de job geklaard is. Of hoe je met restanten van oude houten bedden in een mum van tijd een winkel timmert. Kameraad Hervé lijkt tevreden hoewel je dat nooit helemaal zeker weet met de toch wel wat ondoordringbare Yaka. ’s Namiddags steken we niet veel meer uit maar we nemen wel nog een groepje van de kleintjes op sleeptouw en gaan even kijken naar de Ingenieur en zijn troepen die ondertussen toch begonnen zijn met het schilderen van de lagere school. Een aantal kinderen van het derde en vierde leerjaar krijgen bijles Frans en wiskunde. De hulp van een paar leerkrachten is ingeroepen om te helpen bij het bijbenen van wat achterstand. En dan is het donker, heel erg donker want tijdens de avondmaaltijd beginnen de batterijen te piepen wat het signaal is voor compleet wegvallen van de stroom. We kunnen nog wat lezen dankzij onze waka’s op zonne-energie en koplampjes maar lang duurt dat allemaal niet. Tegen tien uur is het vat af.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.