Categorieën
Blog

Nieuws uit Popo: Met de jeep de brousse in

Donderdag 27 november 2014

donderdag 27 nov 2014 (1)De dag start fris en in ralenti. Geert en Myriam gaan met de jeep om medicatie voor de kinderen in Popo, Kathy wast alle kleintjes en dat zijn er wel wat, Jeroen graaft verder aan de afvalput in kader van grote opkuiswerkzaamheden op het terrein. Er bestaat niet zoiets als vuilnisophaling in Popo dus alles gaat de grond in. Daarna ruimen we een oude stockageplaats op, beginnen we met monteren en restaureren van echte bedden, reanimeert Myriam zowaar een heuse Bernina naaimachine die we uit de garage gehaald hebben. In de namiddag volgt een grote opkuis van de jongenskamers (gisteren kwamen de meisjes reeds aan de beurt). Ze zijn duidelijk zeer fier op het eindresultaat en krijgen allemaal grote pluimen van Zr. Lieve. Ondertussen zijn Jeroen en Geert vertrokken naar Itekwa. Amper 40 km verderop maar goed voor een paar uur rijden, regelmatig uitstappen om te graven en het pad te effenen en tussendoor te genieten van de natuur en spectaculaire vergezichten. Doel van onze uitstap: een koe halen in de kraal waar het weeshuis ook een paar exemplaren lopen heeft. Bertin de chauffeur, zijn rijkunsten zijn echt ongeëvenaard en de weg voor een deel quasi onberijdbaar maar zo is dat hier nu eenmaal, beslist om een kortere weg te nemen en duikt met de jeep gewoon de brousse in.

donderdag 27 nov 2014 (4)Tegen valavond zijn we ter plaatse en maken we kennis met de herders en een stevige kudde gezonde koeien. 274 exemplaren om precies te zien. We gaan na hoe het gesteld is met de koetjes van het weeshuis en selecteren er eentje om mee te nemen naar huis. Tegen zeven uur heeft het beestje de geest gegeven en trekken we opnieuw huiswaarts. Te gek voor woorden. In het donker door de brousse met een jeep waarin achteraan een koe ligt en waar bovenop een zuster en twee boy chauffeurs (een officiële term hier voor de helpers van de chauffeur als er moet gegraven worden) zitten. Absurder kan je het vrijwel niet bedenken. Tegen negen uur zijn we terug en een uurtje later is het beestje al voor een deel verwerkt. De warmte noodzaakt om snel te handelen. Zaterdag is het feest in het weeshuis en dan kan iedereen eens genieten van een stukje vlees. Een bijzonder moment voor veel mensen die dagelijks niets anders eten dan de traditionele maniokmaaltijd. De kinderen kijken er al enorm naar uit, zowel naar de maaltijd als het feest op zich. En zo brengt elke dag zacht uitgedrukt wel een aantal verrassingen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.